О
د آزر د خدايانو نه منکر يم
د رندانو پۀ مذهب باندې کافر يم
سودائی شم چې مې ځان ته چرته فام شي
چې تا اوينم وېم څومره بختور يم
رڼه اوښکه پۀ لېمۀ د اباسين يم
خود پۀ سر د کائيناتو لروبر يم
رڼا کړم پۀ هره خواه اُور اُورکے يم
د تيارو غېږه کښې پړق لکه د نمر يم
دنيا پاتې ده پۀ دغه مې ايمان دے
بې پرواه لۀ دې دنيا د سيم وزر يم
وسيله ستا د حبيب چې راسره ده
لويه خدايه بس پۀ دغې معتبر يم
کۀ راځې نو وخت تېريږي تلوار اوکړه
زۀ زمان د ژوندانۀ کډه پۀ سر يم
ایک تبصرہ شائع کریں